วันวิสาขบูชา
วันวิสาขบูชา หมายถึง การบูชาในวันเพ็ญขึ้น 15 ค่ำ เดือน 6 วันวิสาขบูชาเป็นวันสำคัญที่เกี่ยวข้องกับพุทธเจ้า 3 ประการ คือ เป็นวันประสูติ ตรัสรู้เป็นพระพุทธเจ้า และปรินิพพาน
ความหมาย คำว่า "วิสาขบูชา " การบูชาในวันเพ็ญเดือน 6 วิสาขบูชาย่อมาจาก " วิสาขบุรณามีบูชา" แปลว่า การบูชาในวันเพ็ญเดือนวิสาขะ ถ้าปีใดมีอธิกมาส คือ มีเดือน 8 สองหน ก็เลื่อนไปเป็นกลางเดือน 7
ความสำคัญ วิสาขบูชาเป็นวันสำคัญยิ่งทางพระพุทธศาสนา เพราะเป็นวันที่พระพุทธเจ้าประสูติคือเกิด ได้ตรัสรู้คือสำเร็จ ได้ปรินิพานคือดับ เกินขึ้นตรงกัน 3 คราว ดังนี้
1.) เมื่อเจ้าชายสิทธัตถะประสูติที่พระราชอุทยานลุมพินีระหว่างกรุงกบิลพัสดุ์กับเทวทหะ เมื่อเช้าวันศุกร์ 15ค่ำเดือน 6 ปีจอ ก่อนพุทธศักราช 80 ปี
2.) เมื่อเจ้าชายสิทธัตถะตรัสรู้ เป็นพระพุทธเจ้าเมื่อพระชนมายุ 35 พรรษา ใต้ร่มไม้ศรีมหาโพธิ์ฝั่งแม่น้ำเนรัญชรา ตำบลอุรุเวลาเสนานิคมในตอนเช้ามืดในวันพุธขึ้น 15 ค่ำ เดือน 6 ปีระกาก่อนพุทธศักราช 45 ปี หลังจากออกผนวชได้ 6 ปี ปัจจุบันสถานที่ตรัสรู้แห่งนี้เรียกว่า "พุทธคยา"เป็นตำบลหนึ่งของเมืองคยา แห่งรัฐพิหารของอินเดีย
3.)หลังตรัสรู้แล้ว ได้ประกาศพระศาสนาและโปรดเวไนยสัตว์ 45 ปี พระชนมายุ 80 พรรษาก็เสด็จดับขันธปรินิพพานเมื่อวันอังคารขึ้น 15 ค่ำ เดือน 6 ปีมะเส็ง
นับว่าเป็นเรื่องที่น่าอัศจจรย์ยิ่งที่เหตุการณ์ 3 เกี่ยวกับวิถีชีวิตของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ซึ่งมีช่วงระยะเวลาห่างกันนับเวลาหลายสิบปี บังเอิญเกิดขึ้นในวันเพ็ญขึ้นเดือน 6 ดังนั้เมื่อถึงวันสำคัญเช่นนี้ ชาวพุทธทั้งคฤหัสถ์และบรรพชิตได้พร้อมใจประกอบพิธีบูชาพระพุทธองค์เป็นการพิเศษ เป็นการน้อมรำลึกถึงพระกรุณาธิคุณ พระปัญญาธิคุณ และพระบริสุทธิคุณของพระองค์ท่าน ผู้เป็นดวงประทีปของโลก
จบ บ บ..........
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น